Jedną z największych wad obuwia przydziałowego, jaką od razu zauważali żołnierze służby zasadniczej, była ich dość mierna trwałość. Skórzane buty, będące częścią ekwipunku żołnierza w trakcie szkolenia były bowiem nie tylko niewygodne, ale potrafiły rozejść się co najmniej o dwa numery w przeciągu ledwie dwóch tygodni.

Obuwie terenowe dla zawodowego żołnierza

trwałe Buty wojskoweŻołnierze w zawodowej służbie mogli dobierać własny ekwipunek wedle uznania, choć oczywiście w granicach istniejącego inwentarza, więc obuwie było jednym z pierwszych elementów, który był przeznaczany do wymiany. Zamiast skórzanego obuwia przydziałowego, zawodowi żołnierze zdecydowanie preferowali nowoczesne, trwałe buty wojskowe z cordury, nieporównywalnie bardziej wytrzymałe i lepiej znoszące trudne warunki w trakcie pracy w terenie. Buty te przede wszystkim przeznaczone były do bardzo długich działań, podczas których konserwacja obuwia była utrudniona lub niemożliwa. Nie były one więc podatne na uszkodzenia spowodowane długotrwałym zabrudzeniem czy zakurzeniem, a w większości przypadków były również całkowicie wodoodporne i wodoszczelne. Bardzo dobrze znosiły one również uderzenia i były niewrażliwe na rozdarcia. Twarde tworzywa sztuczne, z których wykonywano ochronne wkładki wewnątrz obuwia, nie tylko chroniły przed obrażeniami, ale również zapobiegały odkształcaniu się butów po długim czasie użytkowania.

Wiele modeli od najbardziej polecanych producentów ekwipunku wojskowego było w ciągłym użytku przez niemal dziesięć lat bez konieczności wymiany ze względu na użycie. Były one tym lepszym uzupełnieniem inwentarza każdej nowoczesnej jednostki, iż ich cena nie odstawała zbytnio od kosztów najzwyklejszego obuwia przydziałowego, choć skok jakości był od razu zauważalny.

Kategorie: Turystyka